domingo, 26 de agosto de 2012

Angels - The XX

El otro día se filtró el último disco del grupo inglés The XX. Se titula Coexist y en principio salía a la venta el 10 de septiembre. Obviamente no pude resistirme y después de buscar por internet lo conseguí. Han pasado unos cuantos días y tras bastantes escuchas (mi last-fm es testigo xD) he de decir que me gusta Y MUCHO! Y es que hay que admitir que después de un gran primer disco los XX lo tenían dificilillo para superarse (pero lo han hecho!). Por ahora mi favorita es Angels (que es la canción que os traigo hoy), pero Chained está ganando posiciones...



Light reflects from your shadow
It is more than i thought could exist
You move through the room
Like breathing was easy
If someone believed me

They would be
As in love with you as i am
They would be
As in love with you as i am
They would be
In love, love, love

And everyday
I am learning about you
The things that no one else sees
And the end comes too soon
Like dreaming of angels
And leaving without them
And leaving without them

Being
As in love with you as i am
Being
As in love with you as i am
Being
As in love, love, love

And with words unspoken
A silent devotion
I know you know what i mean
And the end is unknown
But i think i’m ready
As long as you’re with me

Being
As in love with you as i am
Being
As in love with you as i am
Being
As in love, love, love

miércoles, 22 de agosto de 2012

R U mine? - Arctic Monkeys

Después de tanto tiempo sin colgar nada en el blog (falta de inspiración, poco tiempo....), parece que tengo una semana musical... Hoy le toca el turno a lo último de los los Arctic Monkeys: R U mine?. 

Si fuisteis de esos que vieron la ceremonia de apertura de los juegos olímpicos de Londres (conste que yo me incluyo, que twittear sobre ello fue muy divertido xD) los visteis seguro (eran los que tocaron antes de sir Paul McCartney), asi que nada de decir que no os suenan...



I'm a puppet on a string
Tracy island, time-traveling diamond
Coulda shaped heartaches
Come to find ya fall in some velvet morning
Years too late
She's a silver lining lone ranger riding
Through an open space
In my mind when she's not right there beside me

I go crazy cause here isn't where I wanna be
And satisfaction feels like a distant memory

And I can’t help myself,
All I wanna hear her say is "Are you mine?"

Well, are you mine?
Are you mine?
Are you mine?
Or I?

I guess what I’m trying to say is I need the deep end
Keep imagining meeting, wished away entire lifetimes
Unfair we're not somewhere misbehaving for days
Great escape lost track of time and space
She's a silver lining climbing on my desire

And I go crazy cause here isn't where I wanna be
And satisfaction feels like a distant memory
And I can't help myself,
All I wanna hear her say is "Are you mine?"

Well, are you mine? (Are you mine tomorrow?)
Are you mine? (Or just mine tonight?)
Are you mine? (Are you mine?)

And the thrill of the chase moves in mysterious ways
So in case I’m mistaken,
I just wanna hear you say you got me baby
Are you mine?

She's a silver lining lone ranger riding through an open space
In my mind when she's not right there beside me

I go crazy cause here isn't where I wanna be
And satisfaction feels like a distant memory
And I can't help myself,
All I wanna hear her say is "Are you mine?"

Well, are you mine? (Are you mine tomorrow?)
Are you mine? (Or just mine tonight?)
Are you mine? (Are you mine tomorrow?)
(Or I?, Or just mine tonight?)

martes, 21 de agosto de 2012

Bloodbuzz Ohio - The National

Parece que la ola de calor está acabando (por fin!) y como el día está nublado me he acordado de esta canción de The National: Bloodbuzz Ohio. Sale en su último disco High Violet y creo que es perfecta para esos días algo bajos de moral. Sólo hay tirarse en la cama/sofá o playa (para gustos los colores) y disfrutar de la voz del cantante...


Primero os dejo la versión en directo (que personalmente prefiero):



Y la del videoclip oficial:



Stand up straight at the foot of your love
I'll lift my shirt up
Stand up straight at the foot of your love
I'll lift my shirt up

I was carried to Ohio in a swarm of bees
I never married but Ohio don't remember me

Lay my head on the hood of your car
I take it too far
Lay my head on the hood of your car
I take it too far

I still owe money to the money to the money I owe
I never thought about love when I thought about home
I still owe money to the money to the money I owe
The floors are falling out from everybody I know
I'm on a bloodbuzz
Yes I am
I'm on a blood...buzz
I'm on a bloodbuzz
God I am
I'm on a blood...buzz

I was carried to Ohio in a swarm of bees
I never married but Ohio don't remember me

I still owe money to the money to the money I owe
I never thought about love when I thought about home
I still owe money to the money to the money I owe
The floors are falling out from everybody I know

I'm on a bloodbuzz
Yes I am
I'm on a blood...buzz
I'm on a bloodbuzz
God I am
I'm on a blood...buzz

lunes, 30 de julio de 2012

Belice - Love of Lesbian

No es ninguna novedad que os diga que Love of Lesbian es uno de mis grupos favoritos. Su último disco es una joya y actualmente la canción que tengo en repeat todo el rato es Belice. Simplemente genial y en directo es todavía mejor...


No, no evitarás,
que quiera largarme cuanto antes,
si cada vez, que me quiero ocultar,
tú me conviertes en gigante.

Me has llevado por corrientes de agua
que van a tus redes.
Y tus ojos son dos prismas devolviendo oscuridad.
No pretendas defenderte.
Te diré que no, no me convences.
Me quiero evaporar, entre la gente.
No, lo vas a negar.
Algunas bases no resisten.
Y un pulgar puede asfixiar.
Y a quien madruga… Díos no existe.
Ya puedes preguntar,
preguntar por ahí, o a los tuyos.
Si una gota colma el vaso,
Otras veces ya es el mar.
Y es el mar esta vez, ¿lo entiendes?

¿No ves que ya no, no me convences?
Me quiero evaporar, entre la gente.
Un día me iré, me iré de verdad.
No sé si me ves, del todo capaz.

De cambiar, nombre y edad, y si me encuentras decirte:
“¿De quién me estás hablando?”
No, no, no, no lo haré, jamás.
Me falta valor, o fuerza vital.
¿De qué me sirve salir de esta inmensa ciudad,
si de quien pretendo huir, seguirá dentro de mí, y eres tú?
Eres tú. Si puedo escapar, es con la mente.

domingo, 22 de julio de 2012

Bilbao New York Bilbao - Kirmen Uribe


Loiun abiatu eta JFK aireportura iristen den hegazkin-bidaia bat da, berez, Bilbao-New York-Bilbao eleberri hau. Baina hegaldiarekin batera, hiru belaunaldiren historia kontatzen zaigu: aitona-amonei dagokien gerraurrekoa, gurasoen sasoiko frankismoarena, eta idazlearena berarena, XIX. mendean hasi eta XXI.eraino doan epopeia txiki baten moduan; batetik besterako lokarri, Aurelio Artetaren koadro bat, eta haren inguruko gorabeherak.

Fikzioaren eta errealitatearen arteko mugan jolasean, hainbat istorio, oroitzapen, gogoeta erabiliko du egileak, baita nobelaren sortze-prozesua azaldu ere, bizitza bera den bezalako mosaiko bat eraikiz material ugarirekin: gutunak, emailak, egunerokoak, poema... Itsasoari loturiko bizimodu galtzoriko bati egindako aitortzarekin batera, bizitzan berari eta gizatasunaria eskainitako omena.



Conocí a Kirmen Uribe por un discazo que escribió (y digo bien, escribió) junto a Mikel Urdangarin (que era quien ponía la voz y la música): Zaharregia, txikiegia agian. Puede que por eso mismo esperara más de este libro.

En esencia el libro es un viaje de ida y vuelta que Kirmen hace desde Bilbao a New York. A lo largo del viaje nos irá introduciendo en la historia de su familia (especialmente en la de su aitite Liborio y la de su aita José) mediante recuerdos, historias que le cuentan, cartas, fotos…

            La historia comienza con un cuadro de Aurelio Arteta: Erromerian 1.

He obtenido esta imagen del blog: http://pongameuncafe.blogspot.com.es/2009/09/de-romeria-con-aurelio-arteta.html

Aunque el enigma principal que pretende desentrañar es de dónde viene el nombre del barco de su aitite “Dos amigos”. En el camino conoceremos cosas de esta familia y de Ondarroa (ya sean costumbres pesqueras, cotilleos…) desde la época de la segunda república hasta la actualidad.

A decir verdad me esperaba mucho más del libro. Bueno, más que libro me ha dado la sensación de que eran un montón de relatos unidos (de mejor o peor forma). Kirmen escribe muy bien, su escritura te atrapa pero a ratos las historias que cuenta pueden parecernos aburridas, o simplemente no interesantes y eso puede conseguir que la lectura se nos haga un poco cuesta arriba.

En definitiva, el libro no está mal, pero tampoco me ha parecido para echar cohetes.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...